Dagur sem kemur og fer
langur og þráður
söngvar sem syngja
í versum og vísum
Fótspor eru gengin
við sleginn strenginn
um veg lífsins kæra
Dagur sem syngur að vori
í náttúru grænni
hljómfagra kviðu
í hljómalind
Vængir sem að fljúga
stundina drjúga
uns haustlitir mæra
Ó ástin kæra
ó ástin kæra
þú ljúfa stund
með gull rödd í mund
og fögur blómasprund
Þín blóm ég þrái
ávallt
Sunday, November 18, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment