Draumurinn

Í kvöld
er ástin dimm
og draumkennd

Á vængjum silfurlitum
koma sögur
í sagnaformi
stjörnuljósa

Allt er þar vafið
smágerðum þráðum
draumsins
sem kemur of fer
í rökkruðum
saumi

Dagur verður
að nótt
uns ljós
vaknar að nýju