Eitt skref í einu

Dagurinn líður
í löngum strætum
áfram hann tifar

Eitt skref í einu
og allt verður öðruvísi
en í gær

Sumar kemur og fer
og haust litir verða
uns vetur byrjar
snögglega

Þú ert sem laufblað
sem lifir
og laufgast í geislum sólar

Það hættir aldrei að rigna

Dagar sem dimmar nætur

Nú eru dagar sem dimmar nætur
dansandi skuggar og kvikur,
erfitt er stundum að fara á fætur
við eilífðar nætur blikur.
Norðurljósin leika um himinn
logarnir hverfa svo brátt,
þungbúinn lífsins þema ég finn
í þögninni við hljóða sátt.

Allt er svo einmannalegt nú hér
sem óráðin gáta draumsins,
andartakið svo óraunverulegt er
í innviðum hugsanna saumsins.
Hugurinn líður hljóðlega um nótt
heimurinn sefur svo blítt,
lífið í draumi leitar af þrótt
að leiða nýjan dag upp á nýtt.

Nú eru dagar drollandi og hljóðir
dögun nýs árs kemur þó brátt,
blikandi logar lífsins glóðir
leikandi opnast þá upp á gátt.
Hamingjan er í hringstiga ljós
happ og glöpp spor gengin,
frostið á glugga gefur hvíta rós
gleði úr dimmunni er fengin