Ástkæra ylhýra

Ástkæra ylhýra
elskaðu mig líka,
ljóðsins ástar lýra
er gerir oss ríka.

Ljúfa móðir áskæra
seiður þinn er hár,
öll þar er mín mæra
daga hverja og ár.

Löngun í þínu stefi
lífsins góða brá,
engin er þar efi
aðeins tímans þrá.

Ljóðsins lista stafir
lifa áfram enn,
útum allar traðir
á meðan vér erum menn.

Drauma ég þar á
gull sem gló í mund,
himinhvolfin blá
og grös á grænni grund.

Orðsins söngva hljóma
nýja hvern nýjan dag,
í hjarta mínu óma
við hvert nýtt ljóðalag.

Fundið hef ég

Fundið hef ég gull og gersemar
í gömlum bókum
eitt og eitt orð sem kemur
og festist í minni

Löngum sat ég þar
við lestur gamalla bóka
og fann mína blaðsíðu
á laum

Dagarnir eru langt gengnir
síðan þá um árið

Allir vegir horfnir
nema vegur minninga
sem ennþá sýna braut
þá sem gengin var forðum