Ég er

Ég er vindurinn
Ég er eyðimerkursandurinn
Ég er allt sem er
Ég er vatnið
Ég er loftið
Ég er andinn
í þér
og í sjálfum mér

Ég er stríðið
Ég er friðurinn
Ég er það sem að höndum ber
Ég er neyðin
Ég er allsnægtir
Ég er spegilsins mynduga gler
Ég er blár himininn
sem ofar skýjum er
og ávallt tiginn ber

Ég er vetrar ríki
Ég er vonarinnar díki
Ég er ást í sjálfum þér
Ég er hæðin háa
Ég er hreysið lága
Ég er allt sem að höndum ber
Ég er fátæktin hrein
Ég er græðginnar mein
Ég er ríka mansins allsnægta ker

Ég er einsemdin ein
Ég er lífið á grænni grein
Ég er árið sem kemur og fer
Ég er boðun nýs dags
Ég er ljóð hvers brags
Ég er andinn
í þér
og í sjálfum mér

Ástin er ein

Ástin er ein
í hjarta sínu
aðeins ein

Í grænu grasi vonarinnar
tálfestir hún endrum of sinnum
eða tapar í leik

Kaleikar
með margbrögðóttum
dreggjum sínum
fylla varir hennar

Kuldinn úti

Kuldinn úti
veitir ei margt
aðeins meira kul
og hroll

Dagar í fótsporum
taldir
aðeins nokkrir
í senn

Í desember
er myrkrinu
bægt frá
með ljósi